Tante Irene wol.

Tante Irene

is niet mijn tante.

Wel een tante die ik mij zou wensen.

Een dame op leeftijd,

misschien met opgestoken haren?

Waar gedurende de dag plukken van los raken,

omdat ze altijd druk bezig is met handwerken

tuinieren en bakken?

Een tante die je 'voor leeft'

als voorbeeld voor een gelukkig leven.

Die je inspireert

door haar kleur gebruik

haar liefde voor de natuur.

Nu heb ik hier in blogland

 veel lieve 

mensen ontmoet.

Geen tante's

 maar een soort zussen.

Die je laten lachen

en je zeker inspireren.

Zo kreeg ik post van Brigitte.

Toevallig het nichtje van 

de echte tante Irene :-)

Om mij te steunen in het wordingsproces 

van mijn bloemetjesdeken

haakte ze met de 

zelf gesponnen en zelf geverfde schapenwol van tante Irene 

een aantal granny's.

Natuurlijk krijgen die een mooi plaatsje in de deken.

Brigitte, een dikke dankjewel voor deze verrassingspost!

En een dankjewel voor al mijn andere blog zussen 

die mijn dagelijkse leven 

opfleuren en inkleuren.

 Liefs Katrien.

Leuk je te ontmoeten.

Kom je even meelezen?

Dit zijn mijn antwoorden op de vragen van Ingrid

Wat neem je mee als handwerk op een onbewoond eiland ?

Dit tasje ligt altijd voor het grijpen.

Haaknaald, wolletjes, schaar.

Ik ben er klaar voor!

Wanneer gaan we??

2. Wat is de vreemdste plek waar je ooit aan handwerk hebt gedaan ?

Afgelopen vrijdagochtend om 9 uur in het ziekenhuis :-)

Niet ernstig hoor

kreeg een ijzerinfuus.

Zie mijn lievelingsbroek van dit moment!

Leer (nep) en zwart fluweel.

3. Wat is je grootste mislukking ooit in handwerk? 

(Liefst met foto !)

Met foto? 

O Nee, schaam schaam...

Nou vooruit daarvoor ga ik even naar de schuur.

Klim ik op een ladder voor een overzicht foto.

Wat zien wij hier?

UFO x 15

Heb diep nagedacht waarom dit project niet van de grond is gekomen.

Waar is de doelgerichte perfectionistische Katrien gebleven?

Haalde liever achten dan zesjes op school.

Maakte alles af waar ze aan begon!

(Dit is niet om met jullie te lachen, dames, maar om al de beginnende handwerksters een hart onder de riem te steken, dat jullie profi's ook ooit foutjes hebben gemaakt...)

O gelukkig maar.

Pffff...crisis net op tijd afgewend.

4. Oud of nieuw ?

Oud zeker weten!

De enige uitzonderingen zijn;

Matrassen en kussens.

Elektrische apparaten zoals wasmachine's

en broodroosters.

Kleding koop ik altijd op advies in een kledingzaak.

In de kringloop

koop ik alleen overhemden om te verknippen :-)

5. Bling-bling of sober ?

Hoezo, Bling-bling of sober?

Kleur!!

Ben absoluut geen Bling-bling meisje.

Het bewijs :-)

Dit zijn de ringen die ik heb.

Maar heb wel veel nagellak.

Dus kleur :-)

6. Wat is het vreemdste werkje wat je ooit gemaakt hebt ?

Dit is de vreemdste vraag ooit :-)

Nu raak ik nieuwsgierig naar jouw vreemdste werkje, Ingrid.

7. Hoe los je een dipje in je inspiratie-niveau op ?

Naar bed gaan.

Sinds 7 jaar heb ik de kracht van een middagdutje ontdekt.

8. Hoe oud was je toen je voor de eerste keer begon met handwerk ?

Ik heb het nog!

Zie je het hondje?

 Gemaakt toen ik zes jaar was.

Zelf gepunnikt, juffie maakte er iets van.

Ik weet nog precies waar het hing in de klas.

Op de foto maak ik een punnik-beginnetje voor mijn moeder

die door de ziekte van Alzheimer de dingen van vroeger 

weer erg leuk vindt om te doen.

9. Hoe beslis je wat je op je blog plaatst ?

Het is een mix van openheid (je mag gerust wat van mij weten)

en beschermen van de privacy.

Liefs Katrien.

Genieten.

Het is gelukt!
Ik heb een huiswerk vrij leven.

De afgelopen vier middelbare schooljaren 

hielp ik Kwek 

elke dag met zijn huiswerk.

Voor een jongeman met ADD is 

concentreren en plannen een grote uitdaging.

Het doel was om hem door deze vier jaren heen te helpen,

een zo hoog mogelijk niveau te behalen.

Dan een vervolgopleiding te kiezen 

waar hij zijn hyperfocus kan inzetten.

Hij is namelijk super slim in de dingen die hem interesseren.

Vanaf dag 1 was de vervolgopleiding een schot in de roos!

De anderhalf uur heen en anderhalf uur terug reizen met de bus 

werd al snel een plek waar hij een dutje kon doen :-)

Met leuke jonge leerkrachten 

die zelf nog een aantal dagen in 'de business' werken.

En het allermooiste?

In de klas zit een alleraardigst meisje dat zijn hart heeft gestolen.

Verliefd.

'Donna' woont vlak bij school 

als Kwek bij haar gaat logeren scheelt dat 3 uur reistijd per dag.

Maar gelukkig komt zij net zo graag hier bij ons logeren.

En ze is leuk!

Ik vind haar echt een aanwinst voor het gezin.

Dus de ene avond hebben we 'het rijk alleen',

de andere avond hebben we 

twee gezellige pubers aan tafel met grappige verhalen.

Donderdagavond en zaterdag werkt Kwek in de plaatselijke supermarkt

de overige weekenduren komen zijn vrienden.

Een druk maar gelukkig leven.

Moeders missie is geslaagd ;-)

-X- Katrien.

Home Sweet Home (dinsdag wachtdag).

Vandaag wacht ik.

Op de bezorgers.

Op een rol tapijt.

Voor de trap en de overloop.

Half maart haalde Donald de bedekking eraf.

Ik had mijn bedenkingen.

Zullen we niet liever wachten 

tot het tapijt uitgekozen is 

en bezorgd wordt?

Zullen we het dan meteen laten! leggen?

Nee, dat hoefde niet.

Donald, de beste man die ik mij kan wensen,

de liefste 

de stabiele

de vrolijke

de creatiefste

de grappigste

de enthousiaste 

de behulpzaamste

De allerergste klusser die ik ken.

Niet plannen, niet afmaken.

Dus ik wacht.

Vandaag was het wachten wel heel aangenaam.

Enveloppen gemaakt van een interieur boek.

Ach en als de klus eenmaal klaar is ben ik natuurlijk heel blij :-)

Zoals zondag, toen Donald de (gekregen) kroonluchter had opgehangen.

Die mag eraf.

Mooi! 

Blij!

-X- Katrien.

Handen.

Mijn moeder heeft het prima naar haar zin op Zorgboerderij de Tulp.

Daar vertoeft ze twee dagen per week samen met 12 andere Alzheimer patiënten.

Opvallend veel jonge mannen ook. (rond 65 jaar).

De sociale omgang, de beweging en de medicijnen doen haar goed.

Steeds vaker herken ik de moeder uit mijn jeugd weer.

Vroeger kon ze breien als de beste.

Herinner mij prachtige truien.

Met ingebreide vogels en luchten.

Op deze Carnavalsfoto ben ik Wiki de Viking met een gebreide helm.

De laatste twintig jaar breide ze eigenlijk niet meer.

Tot drie maanden geleden.

Mijn zus haalde breipennen en een grote bol wol.

De wijkzuster zette de steken op de pen.

En vanaf dat punt kon ze het weer zelf, met afhechten en al

want dit had ze klaar liggen toen ik vorige week langs kwam.

"En nu wil ik graag leren haken"; zei ze.

Dat is toch wat lastiger.

De breivaardigheden lagen nog opgeslagen in het geheugen van haar handen

maar 'nieuwe' vaardigheden aanleren daar gaan wat lessen overheen.

Hier les 2.

Stokjes haken.

Generatie 2.0 met de ipad op schoot.

Generatie 1.0 met een kladblok op schoot.

Jonge kinderhandjes kunnen zo vertederen.

Maar handen van oudere mensen raken mij ook.

Fijne dag -X-

Are you still with us?

Zit al drie middagen granny's aan elkaar

 aan het haken.

Dit is echt monikkenwerk!

(weinig spectaculaire bezigheid die veel zorgvuldigheid en doorzettingsvermogen vergt :-)

Kijk nu hoe ver (not) ik na al die uren ben.

Doe ik het wel op de juiste manier?

Dit is de achterkant van de deken (naad).

De voorkant.

Tijdens het haken luister/kijk 

ik naar een serie op Netflix.

Elke aflevering duurt 20 minuten.

Automatisch start daarna de volgende aflevering.

Na uuuuren haken...(en weinig opschieten grrrr)

kwam er een melding in beeld.

Are you still with us?

Ik moest een akkoord geven om verder te kijken.

Jaja! Zelfs de 'mensen van Netflix' stonden versteld van mijn monnikengeduld :-)

Fijne dag -X-

Geven en ontvangen.

Op de eerste banier van Nice little birdie 

stond een zelfgemaakte foto van een koe.

Toen ik deze koeienstof  zag 

wist ik meteen, dat ik hiervan iets wilde opsturen naar Ingrid.

Gewoon omdat geven leuk is. 

Tijdens mailcontact om het adres bleek al snel dat wij een eigenschap delen.

Moeite hebben met aannemen, zonder er iets voor terug te doen.

Wat een dilemma :-)

Gelukkig kwamen wij eruit!

Nu lag er gisteren PER TOEVAL, 

zonder ook maar ENIG VERBAND met het koeien pakje, compleet PER ONGELUK en TOTAAL

ONGEPLAND, en zeker NIET als tegenprestatie, een pakje bij mij in de brievenbus.

Als eerste viel mijn oog op iets roods.

Yeah het is gehaakt!

Zo fijn en regelmatig haken zal mij echt nooit lukken.

Hier ben ik super blij mee.

De stempel heeft ze zelf gemaakt.

Kijk nu met hoeveel zorg en liefde alles is verzonden.

Op de kaart schreef ze; 

"Doily onderzettertjes die nergens toe dienen maar altijd wel ergens bruikbaar zijn".

Nou reken maar van Yes!

Ik word zo blij van deze aanblik.

Mijn favoriete plekje in huis.

Op de bank zittend naast mijn! tafeltje.

Maar dat was nog niet alles.

Behalve klein en fijn haken heeft Ingrid nog een talent.

Er zijn vier blogmadammen die ook al een echte  i.o.   in hun bezit hebben!

Daar heb ik de leesbril voor op moeten zetten.

De details zijn zo klein!

Het heeft een plekje gekregen op het kastje naast mijn hoofdeinde.

Dit zie ik dan als ik wakker word 's morgens :-)

en dan weet ik meteen weer dat er een mooie dag op mij staat te wachten.

Dank je wel Ingrid.

Ontvangen is ook heel leuk!

Liefs Katrien.