Vandaag wacht ik.
Op de bezorgers.
Op een rol tapijt.
Voor de trap en de overloop.
Half maart haalde Donald de bedekking eraf.
Ik had mijn bedenkingen.
Zullen we niet liever wachten
tot het tapijt uitgekozen is
en bezorgd wordt?
Zullen we het dan meteen laten! leggen?
Nee, dat hoefde niet.
Donald, de beste man die ik mij kan wensen,
de liefste
de stabiele
de vrolijke
de creatiefste
de grappigste
de enthousiaste
de behulpzaamste
De allerergste klusser die ik ken.
Niet plannen, niet afmaken.
Dus ik wacht.
Vandaag was het wachten wel heel aangenaam.
Enveloppen gemaakt van een interieur boek.
Ach en als de klus eenmaal klaar is ben ik natuurlijk heel blij :-)
Zoals zondag, toen Donald de (gekregen) kroonluchter had opgehangen.
Die mag eraf.
Mooi!
Blij!
-X- Katrien.
