Op de eerste banier van Nice little birdie
stond een zelfgemaakte foto van een koe.
Toen ik deze koeienstof zag
wist ik meteen, dat ik hiervan iets wilde opsturen naar Ingrid.
Gewoon omdat geven leuk is.
Tijdens mailcontact om het adres bleek al snel dat wij een eigenschap delen.
Moeite hebben met aannemen, zonder er iets voor terug te doen.
Wat een dilemma :-)
Gelukkig kwamen wij eruit!
Nu lag er gisteren PER TOEVAL,
zonder ook maar ENIG VERBAND met het koeien pakje, compleet PER ONGELUK en TOTAAL
ONGEPLAND, en zeker NIET als tegenprestatie, een pakje bij mij in de brievenbus.
Als eerste viel mijn oog op iets roods.
Yeah het is gehaakt!
Zo fijn en regelmatig haken zal mij echt nooit lukken.
Hier ben ik super blij mee.
De stempel heeft ze zelf gemaakt.
Kijk nu met hoeveel zorg en liefde alles is verzonden.
Op de kaart schreef ze;
"Doily onderzettertjes die nergens toe dienen maar altijd wel ergens bruikbaar zijn".
Nou reken maar van Yes!
Ik word zo blij van deze aanblik.
Mijn favoriete plekje in huis.
Op de bank zittend naast mijn! tafeltje.
Maar dat was nog niet alles.
Behalve klein en fijn haken heeft Ingrid nog een talent.
Er zijn vier blogmadammen die ook al een echte i.o. in hun bezit hebben!
Daar heb ik de leesbril voor op moeten zetten.
De details zijn zo klein!
Het heeft een plekje gekregen op het kastje naast mijn hoofdeinde.
Dit zie ik dan als ik wakker word 's morgens :-)
en dan weet ik meteen weer dat er een mooie dag op mij staat te wachten.
Dank je wel Ingrid.
Ontvangen is ook heel leuk!
Liefs Katrien.
