maandag 6 juli 2015

Op visite.

De eerste maanden na de verhuizing 
was mijn moeder 
die de ziekte van Alzheimer heeft
de weg een beetje kwijt.

Met een aangetast oriëntatievermogen 
is een verzorgingshuis met meerdere verdiepingen 
en gangen die op elkaar lijken best verwarrend.

Onze uitstapjes waren dan ook vooral gericht op
de buurt verkennen.

Een wandelingetje rondom het huis
van buitenaf kijken naar 'haar' raam.

De rustige aanpak heeft haar zo goed gedaan
dat ze wel een langere reis aankan.

Ze verlangde erg naar haar zus van 86 jaar.

De zus heeft een nieuwe heup gekregen.
Ze hadden elkaar een jaar niet gezien.



Het was een waardevol bezoek.


26 opmerkingen:

  1. Ah, dit is mooi....
    Ben blij dat je mama het goed maakt en alles stilaan in z'n plooi valt - en hoop dat haar zus snel herstelt van de ingreep !!
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat mooi...
    En die foto.... Die zegt toch alles...
    Lieve groetjes,
    Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Geweldig mooi voor beiden. Fijn dat ze langzaam aan went.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ach wat mooi!!!
    Geweldig dat dat kon.
    groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Fijn dat de zussen elkaar konden ontmoeten!! Ja, op zo'n leeftijd en dan nog wennen aan een nieuwe omgeving, het is niet niks:( Zo te horen zorg je goed voor je moeder en dat zal ze fijn vinden, dat weet ik zeker.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. O my, o my, nu heb je mij aan het huilen. Wat liefdevol.
    De foto zegt alles.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ach, wat prachtig *slikt een traantje weg*...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik werk op de demente afdeling en kan mij heel goed inbeelden wat je mee maakt. Wat ga je liefdevol met je moeder om. Daar wordt een mens warm en stil van.
    Grtjs
    Daniëlle

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Geweldig dat de zussen elkaar na een jaar weer konden zien, wat zal dat veel voor ze betekend hebben. De foto vertelt alles!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een mooie blogpost. Zo waardevol.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. De tranen schieten in mijn ogen. Wat een mooie gebeurtenis en wat een sterke foto daarvan!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat fijn dat ze elkaar weer konden zien!
    En de foto, zo mooi.
    Ik vind die oude handen altijd zo mooi om te zien, zoveel gewerkt zoveel
    mee gemaakt. Prachtig! XX Esther

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat fijn en een bijzonder moment, ik geniet erg van je mooie verhalen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Pakkend mooi... een foto om te koesteren... zoveel tederheid dat daar van af straalt... ! Fijn dat het goed gaat met je moeder. Geniet nog maar veel van die mooie momenten!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Fijn te lezen dat ze langzaamaan een beetje gewend raakt. Is ook niet niks: weg uit je kleine vertrouwde omgeving en terechtkomen in een heel groot huis met allemaal vreemde mensen. Vol gangen, kamers en vreemde plekken. Denk dat iedereen even moet wennen, laat staan als je hersenen niet helemaal meer bij de tijd zijn. Mooi dat ze even samen konden zijn, dat zijn echt fijne momenten. Dat ze samen nog vaak van die momenten mee kunnen en mogen maken! Liefs, Natalie

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Heel ontroerend dat zal haar goed gedaan hebben ,lieve foto.
    Zelf jaren met deze groep mensen met veel liefde gewerkt.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wat een mooi beeld, en wat fijn dat je dit soort dingen met je moeder kan doen. Dat zullen waardevolle momenten zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. 't Blijft moeilijk om één van je ouders dit proces door te zien maken. Mooi hoe jij het kan verwoorden! Geeft me telkens een beetje steun...

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Welkom bij de Denk-Club :)
    En dikke kus voor je lieve woorden!

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Wat ontroerend....
    En wat heb je er een mooie foto bij gemaakt...

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Gelukkig gaat het ondertussen beter!
    Wat een mooie en ontroerende foto en wat een geluk dat ze elkaar zo graag zien...

    BeantwoordenVerwijderen